Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

"Ιστορίες της Νύχτας"

Νύχτα στο λιμάνι…





Ήταν μια συνήθεια παλιά, να κατεβαίνει και να βολτάρει στο μικρό λιμάνι του νησιού. Δεν ήταν ότι την ξέχασε με τον καιρό, ήταν αυτή η πικρή διάθεση, που την έκανε να το αναβάλει όσο κι αν το ήθελε…
Πόσο όμορφες ήταν αυτές οι βόλτες όταν η ψυχή της ήταν ευτυχισμένη, όταν όλα μέσα της ήταν τακτοποιημένα και σωστά. Όταν τίποτα δεν προμήνυε τη θύελλα, που ακολούθησε. 
Η συνέχεια εδώ

Η πρώτη παράσταση





Αύριο είναι η μεγάλη μέρα, σκέφτηκε καθώς έκλεινε την πόρτα πίσω της…
Μια αγωνία την κυρίεψε και δεν ήταν γιατί φοβόταν πώς θα πάει η παράσταση. Το άγχος της πρεμιέρας ήταν τελείως διαφορετικό, από αυτό το συναίσθημα, που από τότε που ξεκίνησαν οι πρόβες άρχισε σιγά – σιγά να μεγαλώνει.
Ένιωθε την καρδιά της να χτυπά διαφορετικά, με μια περίσσια συγκίνηση, όσο σκεφτόταν πως εκεί στην πρώτη σειρά θα κάθεται αύριο, ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα της περισσότερο από τον καθένα. Η μητέρα της. Αυτή η γυναίκα, που ήταν το στήριγμα και η αφετηρία της. 
Η συνέχεια εδώ


Φυγή...



Ήταν μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη όταν βρόντηξε την πόρτα πίσω του κι έφυγε...
Το κρύο τσουχτερό και το χιονόνερο τρυπούσε ό,τι άγγιζε. Ο αέρας λυσσομανούσε και ξεκολλούσε βίαια τα λιγοστά φύλλα από τα δέντρα της αυλής. Έβαλε το σακίδιο στον ώμο και προχώρησε με την ορμή του θυμού, που τον είχε κυριεύσει.

Ένας ακόμα καυγάς με τον πατέρα του, τον έκανε να φύγει αυτή τη φορά, οριστικά. Κοίταξε γύρω του. Τα λιγοστά φώτα στην πλατεία της μικρής πόλης τρεμόπαιζαν λες κι ο αέρας προσπαθούσε να τα σβήσει. Ερημιά! Απόλυτη ερημιά! Στο δρόμο, στην ψυχή του, στο βλέμμα του...
Η συνέχεια εδώ

Μια αληθινή ιστορία...



Βρισκόμαστε κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 50...
Απόγευμα Σαββάτου, ξεκινά ένα επιβατηγό καράβι από τον Πειραιά για τη Μυτιλήνη με μπουνάτσα.Το ταξίδι μεγάλο, ξεπερνούσε τις δεκατέσσερις ώρες. Η νύχτα θα το έβρισκε στο πέλαγος και το λιμάνι δεν θα φαινόταν πριν από τις οχτώ το πρωί...

Αργά το βράδυ, καταμεσής του πελάγους, βρέθηκε σε θαλασσοταραχή μεγάλη. Κανείς από τους επιβάτες δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ενώ ξεκίνησαν με τόσο καλό καιρό και πέρασαν το Κάβο Ντόρο χωρίς πολλά κουνήματα, τώρα το καράβι έμοιαζε παραδομένο στο έλεος της φουρτούνας.

Η συνέχεια εδώ

Τα αγαπημένα του μήνα

Η Αττική σε κίνδυνο!

Έχοντας δεδομένα κάποια πράγματα στη ζωή μας, δεν συνειδητοποιούμε τον κίνδυνο που εγκυμονούν για την υγεία και το περιβάλλον. Άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους περιβάλλον και υγεία, είναι αυτά, που πρέπει να προστατεύονται με κάθε μέσο για να μπορούν να απολαμβάνουν ποιότητα ζωής, όλοι οι άνθρωποι!

Όταν οι bloggers μαζεύονται...

Μπορεί για πολλούς το blogging να είναι για κείνους που δεν έχουν τι να κάνουν, για μας όμως που ασχολούμαστε με αυτό βάζοντας την ψυχή μας και εκθέτοντας σκέψεις, απόψεις, κατασκευές και ενδιαφέροντα, μπορεί να γίνει πολύ σημαντικό μέσα από τις δράσεις του.

Σημάδια…

Γυρνούν οι δείχτες στο παλιό ρολόι κρύβουν θύμησες και μυστικά. 
βέλη οι λέξεις που με λαβώνουν,  όσο εσύ είσαι μακριά

Δυο λόγια...

Εβδομάδα των Παθών, εβδομάδα κατάνυξης και περισυλλογής αυτή που διανύουμε.  Είναι οι ώρες, που παρά τις πυρετώδης προετοιμασίες για το βράδυ της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα, πάντα κοιτάμε μέσα μας. Άλλοτε για να βρούμε αποθέματα δύναμης για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, άλλοτε για να δώσουμε από το περίσσευμα αγάπης στο διπλανό μας.

Μεγάλη Πέμπτη, κόκκινα αυγά

Τα αυγά αποτελούσαν ανέκαθεν σύμβολο γέννησης της ζωής και αφετηρία για δεκάδες μύθους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Η χριστιανική παράδοση θέλει τα αυγά να τοποθετήθηκαν από τη μητέρα του Εσταυρωμένου Ιησού, στα πόδια του και να βάφτηκαν με το αίμα του, που έτρεχε από τις πληγές. Μια δοξασία που κυριαρχεί στα Βαλκάνια.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...