Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η πρώτη βαφή μαλλιών!


Αν νομίζετε πως η βαφή των μαλλιών είναι υπόθεση των τελευταίων δεκαετιών ή τουλάχιστον του τελευταίου αιώνα, κάνετε λάθος! Το βάψιμο των μαλλιών έχει μεγάλη ιστορία, η οποία ξεκινά με την ύπαρξη του ανθρώπου πάνω στη γη.

Οι ανακαλύψεις των αρχαιολόγων έρχονται να αποδείξουν πως οι άνθρωποι από την προϊστορική ακόμα εποχή (Νεάτερνταλ) χρησιμοποιούσαν φυτά για να αλλάξουν το χρώμα όχι μόνο των μαλλιών τους, αλλά και του δέρματός τους. Οι αρχαίοι Γαλάτες και οι Σάξονες έβαφαν τα μαλλιά τους με έντονα χρώματα για να δείξουν την τάξη τους, αλλά και να προκαλέσουν φόβο στους αντιπάλους τους στο πεδίο της μάχης. Στους Βαβυλώνιους άρεσε το χρυσό χρώμα, γι' αυτό σκόρπιζαν χρυσή σκόνη στα μαλλιά τους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν εκχυλίσματα φυτών για να βάψουν τα μαλλιά τους και μάλιστα σε καθημερινή βάση, αφού αλλιώς δεν μπορούσαν να έχουν μόνιμο αποτέλεσμα. Συνήθως τα χρησιμοποιούσαν για να κάνουν τα μαλλιά σκουρότερα. Αργότερα ανακάλυψαν τρόπους να ανοίγουν το χρώμα, με ένα από αυτούς την έκθεση στον ήλιο των βαμμένων μαλλιών για πολλές ώρες.


Το πιο γνωστό φυτό που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται, ήταν η χένα, ενώ χρησιμοποιούσαν και το μαύρο κέλυφος του καρυδιού καθώς και ξανθυντικές ουσίες. Ως το 18ο αι οι βαφές παρέμεναν απολύτως φυτικές. Χρειάστηκε να φτάσουμε κοντά στο 1800 μ.Χ. για να ανακαλύψουν οι χημικοί μια ουσία που είναι γνωστή ως PPD και να δημιουργήσουν έτσι τη συνθετική βαφή. Η ανακάλυψη το 1860 του υπεροξείδιου του υδρογόνου (ντεκαπάζ) ως μέσο για να ξανθαίνουν τα μαλλιά, άνοιξε νέους δρόμους στη βαφή των μαλλιών. Ο χημικός Eugene Schueller δημιούργησε την πρώτη χημική βαφή (1907) την οποία ονόμασε "Aureole" και αργότερα έγινε γνωστή με το όνομα "L'Oreal" που όλες γνωρίζουμε.


Στα χρόνια που ακολούθησαν υπήρξε μια ολοένα αυξανόμενη αγάπη στο ξανθό χρώμα που όλο και περισσότερες γυναίκες τολμούσαν. Το 1932 ο χημικός Lawrence Gelb δημιούργησε μια βαφή που εισχωρούσε στο εσωτερικό της τρίχας, δουλεύοντας για την εταιρεία "Clairol" ενώ το 1950 κυκλοφόρησε η πρώτη βαφή που μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει στο σπίτι και άλλαζε το χρώμα των μαλλιών σε ανοιχτότερο χωρίς όμως να το ξανθαίνει και όπως ήταν φυσικό γνώρισε τεράστια επιτυχία και αποδοχή.


Όσο περνούσαν οι δεκαετίες οι άνθρωποι (γυναίκες και άνδρες) έδειχναν μια συνεχώς αυξανόμενη προτίμηση στην αλλαγή του χρώματος των μαλλιών τους ή τη διατήρηση της νεανικής όψης μέσα από μια βαφή. Η βιομηχανία διαρκώς εξελισσόταν παράγοντας μια μεγάλη ποικιλία προϊόντων, που στόχο είχαν το καλύτερο αποτέλεσμα τόσο στην όψη όσο και στην υγεία της τρίχας. Η μόδα έδινε το δικό της στίγμα κάθε τόσο, προτείνοντας χρώματα ακόμα και για τα μαλλιά για να φτάσουμε στις μέρες μας όπου, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το 98% των γυναικών βάφουν τα μαλλιά τους και μάλιστα από πολύ νεαρή ηλικία, η οποία προσδιορίζεται γύρω στα 15 χρόνια.


Σχόλια

Τα αγαπημένα του μήνα

Η Μαρία Κανελλάκη μιλάει στο e-περιοδικό μας για το βιβλίο της και όχι μόνο...

Με τη Μαρία Κανελλάκη συναντηθήκαμε εντελώς τυχαία στα διαδικτυακά μονοπάτια. Ήταν ίσως λίγο καρμική η συνάντηση αυτή, γιατί από την ανάρτηση, που διάβασα στο blog της το Απάγκιο, κατάλαβα πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι και πόσα κοινά έχουμε. Γυρίζοντας το χρόνο πίσω σ' εκείνη την ανάρτηση του 2015 για τους τόπους της σύγχρονης ιστορικής μνήμης πρέπει να πω πως δεν έπαψα ούτε στιγμή να ανακαλύπτω πτυχές ενός ανθρώπου με ευαισθησίες και δυνατή πένα.

Από τότε μεσολάβησαν πολλές αναρτήσεις και φορά τη φορά τη γνώριζα όλο και καλύτερα, μέσα από τα κείμενά της, την ευαισθησία της σε κοινωνικά θέματα και την αγάπη της για τον καθημερινό άνθρωπο, που αγωνίζεται σε δύσκολους καιρούς. Θα μπορούσα να σας μιλήσω για τη Μαρία, αλλά προτίμησα να σας μεταφέρω μια κουβέντα που είχα μαζί της με αφορμή το βιβλίο της "Ιστορίες της διπλανής κρίσης", που το αγάπησα πραγματικά. Σας αφήνω να την απολαύσετε...


Σε γνώρισα μέσα από την πένα σου στο «Απάγκιο» σου, που έγινε και δικό μου απάγκιο κ…

Ανοιξιάτικο δειλινό...

Τι τραγούδι να πω για σένα, τι λουλούδι να σου βρω, ποιες λέξεις να διαλέξω, να περιγράψω το λυγμό...
Αυτόν, που πνίγει με αυθάδεια τα λόγια αυτόν, που βυθίζει τη ψυχή σε θάλασσα ανταριασμένη και σκοτεινή...
Με τη φυγή σου αλλάξαν όλα!
'Εγινε δείλι το πρωινό
για όλους εκείνους που σ'αγαπάνε
χτύπημα είναι οδυνηρό.
Το ξέρω, θα ΄ρθει τώρα η νύχτα το ξέρω, θα ΄ρθει πάλι η αυγή.
Όλα θα μπούνε ξανά σε κύκλο
όμως, εσύ δεν θα ΄σαι εκεί!

Τη μηχανή του χρόνου θα γυρίζω
για να σε βρίσκω να περπατάς
μέσα από θύμισες αγαπημένες
και να μου χαμογελάς

Καμιά φυγή σου δεν θα εμποδίσει
αυτό το αντάμωμα το νοερό
κι όσα μοιραστήκαμε θα ζωντανεύουν
μέσα στου χρόνου το κενό.

                                                                                          Στη Λένα...


Η φωτογραφία αυτή συμμετείχε στο 3ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν, της καλής μου φίλης
Μαρίας Νικολάου από το "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Την τράβηξα ένα ανοιξιάτικο δειλινό και το επόμενο πρωί έμαθα πως η αγαπημένη εφηβ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

To e-περιοδικό μας επέστρεψε ανανεωμένο

Με νέα χρώματα και μικρές αλλαγές, "το e-περιοδικό μας", επέστρεψε κοντά σας. Θέλοντας να σας διευκολύνουμε, όσο γίνεται, να έχετε μια άνετη περιήγηση στις αναρτήσεις μας, επιλέξαμε το κλασσικό λευκό φόντο, που κατά κοινή ομολογία, είναι το πιο ξεκούραστο.

Παίξαμε λίγο με τα χρώματα στους συνδέσμους και στο λογότυπο, για να είναι κομψό και ευπαρουσίαστο, αφήνοντας τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού του ίδια.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όπως θα δείτε, είναι ο τρόπος σχολιασμού. Επειδή κατά καιρούς λαμβάναμε μηνύματα πως δεν μπορεί όποιος δεν έχει λογαριασμό στο Google plus να σχολιάσει, πήραμε την απόφαση να γυρίσουμε στα σχόλια του blogger, τα οποία δεν έχουν τέτοιο περιορισμό. Τώρα, μπορούν να σχολιάζουν όλοι ακόμα κι αν δεν διαθέτουν προφίλ σε κανένα από τα social media.

Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν όλα τα όμορφα σχόλια που είχατε αφήσει, τόσα χρόνια με τη φόρμα του G+ (Google plus) και θέλουμε να σας ζητήσουμε συγγνώμη γι' αυτό. Μπορεί να χάθηκαν από τις αναρτήσεις…

Η κόκκινη λίμνη

Στη Σενεγάλη βρίσκεται η λίμνη Ρέτμπα ή όπως είναι γνωστή Λακ Ρος. δηλαδή κόκκινη λίμνη και συγκαταλέγεται στις πιο περίεργες λίμνες του κόσμου, με έκταση που ξεπερνά τα 2,97 τετ. χιλιόμετρα.

Ο λόγος που την κάνει περίεργη και ξεχωριστή είναι το κόκκινο χρώμα των νερών της, το οποίο οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα κυανοβακτηρίων (Dunaliella salina)που έχει η λίμνη. Αυτά παράγουν μια κόκκινη χρωστική ουσία για να ανταπεξέλθουν στην υψηλή περιεκτικότητα της λίμνης σε αλάτι. Η πυκνότητά τους είναι τόσο μεγάλη, που από ψηλά η λίμνη δείχνει ροζ και από κοντά, κόκκινη. Σε περιόδους ανομβρίας τα νερά της λίμνης λιγοστεύουν και τότε το κόκκινο χρώμα γίνεται ακόμα πιο έντονο.


Η κόκκινη λίμνη είναι γνωστή όπως προαναφέρθηκε και για την υψηλή περιεκτικότητά της σε άλατα, κάνοντας τους κατοίκους της περιοχής να επιπλέουν στα νερά της, σα να βρίσκονταν σε θάλασσα. Βέβαια το κολύμπι γίνεται με την προϋπόθεση προηγουμένως να αλείψουν το δέρμα τους με βούτυρο Καριτέ, έτσι ώστε να προστατευθεί επ…
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...