Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου με "Το Παζάρι"


Μια ξεχωριστή παράσταση διαλέξαμε για να τιμήσουμε την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου "Το Παζάρι", που παίζεται στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια του Βασίλη Βλάχου. Πρόκειται για μια κοινωνική κωμωδία του Ισπανού κινηματογραφικού σκηνοθέτη και θεατρικού συγγραφέα Νταβίντ Πλανέλ, που πρωτοπαίχτηκε στη Μαδρίτη το 1996 και το 1997 στο Royal Court του Λονδίνου.


Με αφορμή τη συνομιλία, που άκουσε σε ένα μπαρ της Μαδρίτης, ανάμεσα σε ένα νεαρό Μαροκινό και ένα Ισπανό τυχοδιώκτη, ο συγγραφέας δημιουργεί ένα έργο πολιτικό, που μέσα από ένα πρωτότυπο εύρημα και μαύρο χιούμορ, μας μιλά για την ταυτότητα των μεταναστών στο καπιταλιστικό πλαίσιο του 21ου αιώνα, κάνοντας το θεατή να αναρωτηθεί ποιοι είμαστε, τι θέλουμε, τι μας ενώνει και τι μας χωρίζει σαν λαούς της Μεσογείου.


Το ανέβασμα (του έργου) στην Αθήνα στις μέρες που διανύουμε, είναι αναμφίβολα ένα γεγονός φορτισμένο από συμβολισμό, αφού η Ελλάδα στα μάτια της Ευρώπης αποτελεί την πρωτοπορία του αγώνα ενάντια στις καθαρά οικονομικές αξίες, που παραβιάζουν την ανθρωπιά των πολιτών για να κάνουν ακόμα πλουσιότερη την παγκόσμια ελίτ, σημειώνει ο συγγραφέας ο οποίος, όπως μάθαμε, ήταν παρών στην πρεμιέρα.

Στον υπέροχο χώρο του Θεάτρου "Αλεξάνδρεια" (Σπάρτης 14 - Πλατεία Αμερικής), που υπήρξε το σπίτι του Μ. Καραγάτση, απολαύσαμε μια καλοδουλεμένη παράσταση με εκπληκτικές ερμηνείες σκηνοθετημένη με τρόπο που ισορροπούσε έξοχα ανάμεσα στο αστείο και το σοβαρό, περνώντας με αμεσότητα και άνεση τα μηνύματα του έργου.

Τις άψογες ερμηνείες έδωσαν οι ηθοποιοί Βασίλης Βλάχος, Αντώνης Γουγής και Σάκης Σιούτης, η εξαιρετική σκηνοθεσία ήταν του Νίκου Γκεσούλη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Λέας Κούση, η μουσική του Γιάννη Ψειμάδα και οι φωτισμοί του Δημήτρη Τσιούμα.

Οι παραστάσεις δίνονται: Κυριακή (στις 19:00), Δευτέρα (στις 20;30), Τρίτη (στις 21:00) ως τις 10/4/2017.

Μην τη χάσετε!...


Σχόλια

Τα αγαπημένα του μήνα

Η Μαρία Κανελλάκη μιλάει στο e-περιοδικό μας για το βιβλίο της και όχι μόνο...

Με τη Μαρία Κανελλάκη συναντηθήκαμε εντελώς τυχαία στα διαδικτυακά μονοπάτια. Ήταν ίσως λίγο καρμική η συνάντηση αυτή, γιατί από την ανάρτηση, που διάβασα στο blog της το Απάγκιο, κατάλαβα πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι και πόσα κοινά έχουμε. Γυρίζοντας το χρόνο πίσω σ' εκείνη την ανάρτηση του 2015 για τους τόπους της σύγχρονης ιστορικής μνήμης πρέπει να πω πως δεν έπαψα ούτε στιγμή να ανακαλύπτω πτυχές ενός ανθρώπου με ευαισθησίες και δυνατή πένα.

Από τότε μεσολάβησαν πολλές αναρτήσεις και φορά τη φορά τη γνώριζα όλο και καλύτερα, μέσα από τα κείμενά της, την ευαισθησία της σε κοινωνικά θέματα και την αγάπη της για τον καθημερινό άνθρωπο, που αγωνίζεται σε δύσκολους καιρούς. Θα μπορούσα να σας μιλήσω για τη Μαρία, αλλά προτίμησα να σας μεταφέρω μια κουβέντα που είχα μαζί της με αφορμή το βιβλίο της "Ιστορίες της διπλανής κρίσης", που το αγάπησα πραγματικά. Σας αφήνω να την απολαύσετε...


Σε γνώρισα μέσα από την πένα σου στο «Απάγκιο» σου, που έγινε και δικό μου απάγκιο κ…

Ανοιξιάτικο δειλινό...

Τι τραγούδι να πω για σένα, τι λουλούδι να σου βρω, ποιες λέξεις να διαλέξω, να περιγράψω το λυγμό...
Αυτόν, που πνίγει με αυθάδεια τα λόγια αυτόν, που βυθίζει τη ψυχή σε θάλασσα ανταριασμένη και σκοτεινή...
Με τη φυγή σου αλλάξαν όλα!
'Εγινε δείλι το πρωινό
για όλους εκείνους που σ'αγαπάνε
χτύπημα είναι οδυνηρό.
Το ξέρω, θα ΄ρθει τώρα η νύχτα το ξέρω, θα ΄ρθει πάλι η αυγή.
Όλα θα μπούνε ξανά σε κύκλο
όμως, εσύ δεν θα ΄σαι εκεί!

Τη μηχανή του χρόνου θα γυρίζω
για να σε βρίσκω να περπατάς
μέσα από θύμισες αγαπημένες
και να μου χαμογελάς

Καμιά φυγή σου δεν θα εμποδίσει
αυτό το αντάμωμα το νοερό
κι όσα μοιραστήκαμε θα ζωντανεύουν
μέσα στου χρόνου το κενό.

                                                                                          Στη Λένα...


Η φωτογραφία αυτή συμμετείχε στο 3ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν, της καλής μου φίλης
Μαρίας Νικολάου από το "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Την τράβηξα ένα ανοιξιάτικο δειλινό και το επόμενο πρωί έμαθα πως η αγαπημένη εφηβ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

To e-περιοδικό μας επέστρεψε ανανεωμένο

Με νέα χρώματα και μικρές αλλαγές, "το e-περιοδικό μας", επέστρεψε κοντά σας. Θέλοντας να σας διευκολύνουμε, όσο γίνεται, να έχετε μια άνετη περιήγηση στις αναρτήσεις μας, επιλέξαμε το κλασσικό λευκό φόντο, που κατά κοινή ομολογία, είναι το πιο ξεκούραστο.

Παίξαμε λίγο με τα χρώματα στους συνδέσμους και στο λογότυπο, για να είναι κομψό και ευπαρουσίαστο, αφήνοντας τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού του ίδια.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όπως θα δείτε, είναι ο τρόπος σχολιασμού. Επειδή κατά καιρούς λαμβάναμε μηνύματα πως δεν μπορεί όποιος δεν έχει λογαριασμό στο Google plus να σχολιάσει, πήραμε την απόφαση να γυρίσουμε στα σχόλια του blogger, τα οποία δεν έχουν τέτοιο περιορισμό. Τώρα, μπορούν να σχολιάζουν όλοι ακόμα κι αν δεν διαθέτουν προφίλ σε κανένα από τα social media.

Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν όλα τα όμορφα σχόλια που είχατε αφήσει, τόσα χρόνια με τη φόρμα του G+ (Google plus) και θέλουμε να σας ζητήσουμε συγγνώμη γι' αυτό. Μπορεί να χάθηκαν από τις αναρτήσεις…

Η κόκκινη λίμνη

Στη Σενεγάλη βρίσκεται η λίμνη Ρέτμπα ή όπως είναι γνωστή Λακ Ρος. δηλαδή κόκκινη λίμνη και συγκαταλέγεται στις πιο περίεργες λίμνες του κόσμου, με έκταση που ξεπερνά τα 2,97 τετ. χιλιόμετρα.

Ο λόγος που την κάνει περίεργη και ξεχωριστή είναι το κόκκινο χρώμα των νερών της, το οποίο οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα κυανοβακτηρίων (Dunaliella salina)που έχει η λίμνη. Αυτά παράγουν μια κόκκινη χρωστική ουσία για να ανταπεξέλθουν στην υψηλή περιεκτικότητα της λίμνης σε αλάτι. Η πυκνότητά τους είναι τόσο μεγάλη, που από ψηλά η λίμνη δείχνει ροζ και από κοντά, κόκκινη. Σε περιόδους ανομβρίας τα νερά της λίμνης λιγοστεύουν και τότε το κόκκινο χρώμα γίνεται ακόμα πιο έντονο.


Η κόκκινη λίμνη είναι γνωστή όπως προαναφέρθηκε και για την υψηλή περιεκτικότητά της σε άλατα, κάνοντας τους κατοίκους της περιοχής να επιπλέουν στα νερά της, σα να βρίσκονταν σε θάλασσα. Βέβαια το κολύμπι γίνεται με την προϋπόθεση προηγουμένως να αλείψουν το δέρμα τους με βούτυρο Καριτέ, έτσι ώστε να προστατευθεί επ…
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...